خيلي از افراد که پستي را عهده دار ميشوند سعي ميکنند به هر طريقي که شده منصب خود را حفظ کنند تا در مدت کوتاه عمر، زمان بيشتري را در راس امور باشند و از مزاياي قابل توجه خدمت به مردم بهرمند شوند !
برخي راه حل بيشتر ماندن را در بيشتر کارکردن ميدانندو برخي راز ماندگاري را در چاپلوسي و بله قربان گويي جستجو ميکنند اما گروه اندکي نيز سعي ميکنند با انجام دقيق امور و پايبندي به اصول حرفاي شيوه اي خنثي در ارتباط با مديران و وظايف محوله در پيش گيرند ولي در نهايت همه رفتني هستيم جز ذات اقدس اله.
مردي را ميشناختم که آنقدر در راه اداره امور به شيوه آخر يعني خنثي گرايي روي آورده بود که اصلا هيچ مديري از ايشان مقاومتي را شاهد نبود و حتي کارمندان ساده ساير واحدها نيز در مواجهه با اين مدير هيچگونه نشانه اي از يک جهت گيري و حرکتي که بيانگر ميل و رغبت باطني او بود را نميديدند. درست مثل يک ماشين بي احساس و عاطفه که ساعتها در اتاق کارش کار ميکرد و مسير هميشگي اش را بي تغيير ادامه ميداد.
او حتي حاضر نبود بخاطر از دست دادن پستش يک درخواست کوچک به مديران جهت اجراي بهينه امور محوله  اش داشته باشد تا مبادا خاطر ملوکانه شان مکدر شود.
 اما بالاخره عمر کاريش بر خلاف همه خنثي گرايي خيلي زود به سر آمد و حکم مدير جديد را به جاي خود ديد!
حضرت علي ع : اگر پست و مقام ماندني بود هرگز به تو نميرسيد.